Tevergeefs zocht ik naar waarheid,
maar die ontliep me,
hoopte op liefde,
maar die bleef enkel hoop.
Al wat ik bereiken wou lag buiten mijn bereik.
Alsof een mistige, glazen wand
mijn lichaam, mijn ziel, mijn leven omsloot
Fantoompijn
Het onmisbare miste ik
Hoewel ik wist dat ik het nooit had gehad.
Het enige wat ik had was de pijn
Mijn hart zocht naar woorden
- en vond ze -
Maar de echo’s ervan waren enkel
Krassen
In mijn huid
In mijn hart
En de pijn werd erger. Vreselijker
Ondraaglijk
De glazen muur die me eens had omvat
barstte uiteen In duizend scherven
Één voor één.Miljoenen Krassen
Maar mijn hart bleef kloppen
Voor mijn hoop
Tot die éne scherf mijn levensdraad doorkerfde
Melissa

1 Reactie
maart 18, 2007 at 5:15 pm
Mooi mooi.
Veel waarheid die erin zit. Prachtig de manier waarop je blijft verder en verder doen… Tot het niet meer lukt!
Steven