Houzee, “zjubilee”!

Spring naar reacties

Hoewel de sombere novemberdagen niet echt deugddoend zijn voor het gemoed, althans niet voor dat van mij, beleef ik vandaag een moment van intense vreugde. Wie momenteel deze zin aan het lezen is, is tevens bezig met het lezen van mijn honderdste post. Voor één keer ben ik dus trots op mezelf. Nooit gedacht dat ik het zo lang zou volhouden.

Niet alleen is honderd nu een mooi getal,  het heeft ook een speciale betekenis. Het komt immers na 99 en 101. Als dat niet leuk is. Maar er is meer. Honderd kan uw leven redden wanneer uw huis in brand staat, de ontbrekende schakel tussen buizen en slagen vormen wanneer men op het examen chemie naar het atoomnummer van fermium, of zelfs de leeftijd zijn waarop u één eeuw oud wordt. Reden genoeg dan maar om mijn “blogjubileum” te vieren.

Bij wijze van beloning voor het lezen en volgen van wat ik schreef, schrijf en zal schrijven, mogen er enkele dingen beoordeeld worden. Zoals ik al eerder beloofde, zou de banner van dit blog (eindelijk) eens vernieuwd worden. Daarom heb ik mezelf leren photoshoppen -aangezien niemand het mij wou/kon leren- en ben ik tot een fantastisch ontwerp gekomen. Vond ik zelf. Tot ik na het horen van een drie- à viertal meningen hopeloos depressief raakte. Oordeel dus maar zelf wat u ervan vindt (het schaap -het linkse- in de bovenste afbeelding mag weggedacht worden).

(klik voor groter)

Nu hoop ik er dus stiekem op dat iedereen vindt dat het nergens op lijkt, medelijden krijgt en mij alsnog wil leren werken met photoshop. En als dat niet lukt vind ik wel wat anders uit om iemand daartoe te dwingen.

Maar, dit alles mag de feestvreugde natuurlijk niet temperen. Een tweede vreugdevol feit is namelijk de geboorte van mijn tweede virtuele dochter. Aangezien virtueel zo virtueel was heb ik ze ook proberen vorm te geven, met dit als resultaat. Weerom had ik gedacht iets moois te hebben geconstrueerd, en weerom werd ook mijn vreugde vernield. Waarom is iedereen anti-”roodharige mensen met krulletjes”? Ik vind dat net zeer mooi. Ben ik daar dan echt de enige in? Dat is dus het tweede feit waarop ik graag een antwoord had gehad.

Dank- en lofbetuiging:

Bedankt aan wie hier ooit iets gelezen heeft. Bedankt aan wie hier ooit iets zal lezen. Bedankt aan wie zijn mening geeft. Bedankt aan wie hier langskomt via google en mij zo soms inspiratie oplevert.
Bedankt gewoon omdat bloggen bestaat, want ik vind het erg verrijkend. Het is een wereldje op zich en ik ben blij dat ik erin kan meedraaien. Het maakt het immers mogelijk elke dag opnieuw waardevolle teksten te lezen en elke dag opnieuw dingen te delen met de buitenwereld. Schrijven is iemers iets wat ik -en vele anderen waarschijnlijk ook- zeer graag doe. Voor jezelf schrijven kan wel leuk zijn, maar wanneer je merkt dat wat je schrijft gelezen wordt doet dat ook wel deugd. Een mening van iemand horen kan immers helpen een visieuse gedachtencirkel te doorbreken en de gedachten een nieuwe wending te geven.

Als afsluiting van dit bericht zal ik nog even mijn verlanglijstje publiceren:

Ik wil:
-Een volledig nieuwe lay-out (compleet met banner en aanpasbare zijkantjes waarin je figuurtjes en tekstjes kan plaatsen)
-In de volgende maanden alles te weten komen over voetbal (kwestie van te kunnen meespreken met zowat iedereen)
-Inspiratie (zodat ik eindelijk eens een serieuze post kan schrijven die de moeite waard is om gelezen te worden)
-Zelfvertrouwen

P.S.: De laatste alinea was aan de sint gericht.

12 Reacties

Opgeslagen onder Cultuur, Varia