Het is juni. Juni! En ik heb nog steeds niet geklaagd of gezaagd over het Eurovisie Songfestival. Godgeklaagd vind ik dat, daar moet dus dringend wat aan veranderen. Daarom presenteer ik mijn lieftallige lezertjes vandaag met trots mijn visie op ‘t Eurovisie. Houzee, daar zat iedereen waarschijnlijk op te wachten, zo midden in de blok.
Ik zal het kort houden. Het Eurosong is en blijft een decadent, marginaal boeltje vol vriendjespolitiek. De enige liedjes die de laatste jaren nog de moeite waard zijn te horen, worden genadeloos de grond ingeboord. De meest laag-bij-de-grondse pseudohits worden dan weer de hemel in geprezen. Ja? Neen, zo blijkt dit jaar. Ok, vriendjespolitiek, dat waarschijnlijk wel weer. Ik weet het eigenlijk niet, want de puntenverdeling was te slaapverwekkend om te volgen. Maar Rusland won dus, verwondering alom. En nu mag je die vent zo verwijfd vinden als je wil. En van zijn stem mag je hetzelfde vinden. Ieder zijn smaak. Maar het clipje is mooi. Dat mag gezegd zijn. Een kippenvelclipke.
En van kippenvel komen we bij kippen, van kippen bij kalkoenen en van kalkoenen bij Ierland. Weerom klopt hier mijn vorige stelling niet. Ierland had immers alle ingrediënten om het festival te winnen. Kinderachtige kleurige effectjes, onnozele danspasjes en een dwaze zingende kalkoen met ferme stemproblemen. Vreemd. Hoogstwaarschijnlijk kwam dit omdat men die kalkoen te veel ging associëren met België. ”Met België?”, denkt de oplettende lezer nu verbaasd.
Ja, met België! Ooit al eens de vreemde hoofdbewegingen van de zangers van Ishtar bekeken? Ze doet mij altijd aan een vogelachtig beest denken. En zo’n fantastische inhoud in dat lied! Niet te doen. Urban trad had tenminste nog het voordeel dat ze mij op één of andere manier altijd zin deden kregen in salami. Maar dit? Urenlang probeerde ik verborgen boodschappen te ontdekken, ik verving letters, las woorden omgekeerd, las de tekst voor in kleuterscholen. Niets bracht echter wijsheid. Het was enkel nogal pijnlijk voor de tong. Als ik ooit een goede tongbreker moet verzinnen, dan zal ik Ishtar eeuwig dankbaar zijn.
Maar een land vertegenwoordigen met zoiets? Neen. Soetkin is en blijft een onverstaanbaar brabbelende huppeltrut in een lelijk kleed met de hoofdbewegingen van een op hol geslagen wilde boskalkoen. Groot gelijk dat ze haar eruit gooiden in de halve finales. En ze is ook seksueel gefrustreerd. Kijk maar! En dáár praten ze niet over. Maar wel over een nipple gate van – ochgod – twee keer niets.
Het Eurovisie Songfestival. De extreme logica erin blijft allen verbazen.
5 Reacties
juni 1, 2008 at 10:21 pm
Het is altijd gemakkelijk om dingen af te breken: Urban Trad, Ishtar, Dustin, en a fortiori het gehele Eurosongfestival… Het is een klein beetje verwonderlijk dat al deze opmerkingen eigenlijk kaderen in het onbegrip van één enkele persoon die zich op geen enkel ogenblik poogt in te leven in de ware gedachtegang van het gehele gebeuren rond het Eurosongfestival.
Daarenboven is het ergerlijk dat iemand die een nationale wedstrijd als Eurosong wint, zo fel bekritiseerd wordt én bovendien gewoon vol op de vrouw wordt afgemaakt: de ‘figuur van Soetkin’ (”… huppeltrut …” etc.) houdt geen verband met Ishtar, laat staan met O Julissi. Hou zou het voelen als iemand de schrijfster van dit bedenkelijke stuk zou afmaken op haar persoon enkel en alleen omdat de titel eigenlijk “Inilaj an issiluj o” zou moeten zijn en de inhoud ervan iemand anders niet aanstaat?
Nu ja, hoge bomen vangen veel wind. Gelukkig zal het Ishtar (en Soetkin) worst wezen wat sommigen over hen (haar) denken…
juni 2, 2008 at 4:34 pm
Hahahahahaa! ‘levensbelangrijke mededelingen’,
Goeie!
juni 2, 2008 at 8:44 pm
Eurosong doet me vooral denken aan die zeldzame keren dat ik als jong ventje langer mocht opblijven. Net uit bad, in pyjama en de natte haren netjes gekamd. Een paar jaar later was mijn smaak qua muziek wel eventjes verder geëvolueerd
Dat ze het laten voor wat het is. Uiteraard is er een publiek voor dit soort van hersenloze TV, maar ik begrijp niet welke eer er te halen is uit het winnen van dit festival, tenzij van de commerciële aard. Voor mijn part geeft de VRT Eurosong definitief uit handen aan de RTBF of voor mijn part de Belgischer Rundfunk. En dat ze dan volgend jaar het testbeeld uitzenden. Misschien dat er dan nog eens wat mensen buiten komen!
juni 3, 2008 at 9:11 am
Ochottekes, Eurosong. Toch verwonderlijk dat dit gedoe nog ernstig genomen wordt door zoveel tv-stations. Een kermisattractie is het. Niet eens een goeie bovendien.
juni 6, 2008 at 11:21 am
Eurosong is achterhaald en volledig overbodig ! Ik kijk al jaaaaaren niet meer.