augustus 3, 2008...4:35 pm

Award

Spring naar reacties

Ik heb al enkele dagen niets geschreven. Je zou natuurlijk voor minder als je bijna wordt neergebliksemd op het moment dat je de pc inschakelt en daarna half knockout geklopt wordt door een stokje met de naam Brillante weblog premio-2008. Al ben ik Daniel en Micheleeuw uiteraard dankbaar voor hun appreciatie. Ik vind het lief dat ze aan mij denken en van Daniel kreeg ik een heel mooi compliment. Het stokje is echter wat anders. Want zeg nu zelf: Brillante. Wat is dat nu voor een stom woord. Ik heb het opgezocht in het woordenboek, kwestie van hier geen uiterst vulgaire dingen te publiceren zonder dat ik het besef. Het enige woord dat echter een klein beetje in de buurt komt, is brillantine, wat dan weer de benaming is voor allerlei vettige zaken. We kunnen dus concluderen dat mijn weblog voor vettig, ofte vunzig staat. Hoera!

Nu word ik door mijn stokjesgooiers verplicht de awardblogstokskesrituelen -die net onder volgende alinea te vinden zijn- te respecteren en dat houten gevaarte ook richting andermans achterhoofd te katapulteren, wat ik uiteraard met graagte doe. Uit liefde voor mijn medemens zal ik deze award echter omdopen tot “briljante weblog premio 2008″, wat volgens mij al heel wat aanlokkelijker klinkt.

  • De winnaar mag het logo plaatsen. – gedaan!
  • Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen. – gedaan!
  • Stuur de Award naar tenminste 7 andere bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen. – (ik zet ze er wel gewoon op omdat ik ze goed vind)
  • Zet de links van deze sites op je blog.
  • Laat een berichtje achter op de betreffende site. – (Als ik durf misschien. Maar dan ben ik zo opvallend aanwezig.)

Bij deze, de zeven blogs (of de mens erachter) (of een combinatie van de twee), die ik aan jullie wil voorstellen, voor zover je ze zelf nog niet had ontdekt.

Platonische liefde is soms nog mooier dan gewoon liefde. Platonisch. Dat is graag zien. Gráág zien. Gewoon, onvoorwaardelijk. Zonder verliefd te zijn of meer te willen. Zonder te wantrouwen of bang te zijn voor een breuk die zou kunnen komen. Gewoon dankbaar zijn omdat de ander er is. En daarom kies ik Femsie als eerste. En ik zie haar niet alleen graag, ze schrijft ook met passie. En ze jaagt motten weg. Multifunctioneel als het ware. Maar wel heel lief!

Ik vind dat trouwens leuk als mensen een passie hebben voor iets of voor iemand. Dat maakt alles iets specialer. Artur bijvoorbeeld die heeft er een voor fotografie. Dat zie je aan zijn foto’s. Ze ademen iets onverklaarbaars, iets moois. Je ontdekt altijd wel iets grappigs of fascinerends op de beelden die hij maakt. En je merkt dat hij er graag mee bezig is. En daarom dus: allen naar Artur!

Volgende door mij beminde blogster is Eline. Ze is momenteel kassierster in delhaize, als dat niet tof is. Kassiersters in delhaize zijn namelijk gewoonweg sowieso tof, al zeg ik het zelf. Volgens haar andere pagina’s heeft ze ook een goede film- en muzieksmaak, alweer een reden om te juichen. Maar de laatste en belangrijkste reden is uiteraard dat ze schrijft. Ze schrijft en ze durft denken. Iets wat velen jammergenoeg vaak achterwege laten.

Vierde adoratie-element in het lijstje is gloomy. Ook wel Robin genaamd. Veel valt daar eigenlijk niet over te zeggen. Communicatiewetenschappen, drum, gitaar en zondagsklap dooreengemixt tot één geheel. Aanbidden die handel!

Eline. Ik vind dat een mooie naam. En daarom dacht ik zo, ik nomineer er gewoon nog eentje! Eline is cool. Want, om een theorieboekje voor het theoretisch rijexamen te overleven moet je doorzettingsvermogen hebben. (Dat heb ik deze vakantie ook al aan den lijve ondervonden.) En ze studeert communicatiewetenschappen. En er staan van die schattige bloemetjes in haar header! Kijk maar!

De voorlaatste persoon waarvoor ik een stiekeme voorliefde koester is Maarten Inghels. Ik durf echter niet te veel kritiek geven -al zou die verdacht positief zijn-, aangezien zich anders wel eens een haat-liefderelatie zou kunnen ontwikkelen. Maar toch even dit: niet alleen wat hij schrijft is goed, hij heeft een aangename stem en kan zijn teksten mooi voorbrengen. Hier bijvoorbeeld.

En het laatste deel van het stokje, dat door al deze wonderbaarlijke delingen reeds herleid is tot een luciferformaat, stop ik Jeroen toe. Nu zegt de oplettende schrijver hoogstwaarschijnlijk: “tiens, die blogt toch niet meer?”. En welja, dat is net het punt. Dus start allen een campagne, staak, ga in hongerstaking, kruip in een kraan en schreeuw hem toe dat hij er weer aan moet beginnen. Of hij kan gewoon zo lief zijn het gewoon met open armen te ontvangen en te schrijven.

Dat waren ze. Een veel te lange post, ik weet het. Dat zal ze leren moeilijke stokjes uit te vinden!

15 Reacties


Reageer