Goedkoop amusement

Spring naar reacties

Op een zondagmorgen, rond 6 uur in de ochtend neemt ze de trein. Tweede klasse. Een mollige blonde met een skinny broek en een handtas de grootte van een kleine koelkast. Samen met haar lief , een dunne blonde jongen die achter haar aansjokt. Ze stappen op de trein en gaan zitten tegenover elkaar. Hij blijft zitten. Zij raakt heel even de treinbekleding met haar achterste, springt met een grimas weer recht en neemt plaats aan de overkant, naast haar lief dat haar vreemd aankijkt en vraagt wat ze doet. “Die zetel is voorverwarmd door iemand en ik vind dat zo vieees.” Een halve minuut stilte. De trein vertrekt. “Oh zeg, mijn handen zijn ook echt zo enorm erg supervies hé! Is er hier eigenlijk geen lavabo?” “In dat toilet”, zegt het lief. “Jamaarjaaaaa, dat stinkt daar zo!”

Ik neem de trein op zondagochtend, rond 6 uur in de ochtend. Met mijn haar half gekamd en slaapdronken neem ik plaats aan de andere kant van de mollige en de smalle blonde en volg zo onopgemerkt mogelijk hun conversatie. Goedkoop amusement, komt altijd van pas wanneer temptation island niet wordt uitgezonden.

Na een paar minuten zucht ze, stampt haar namaakasics van het type ‘hoe meer glitters en plastiek hoe beter’ uit en ploft haar voeten,  gehuld in niet zo fris uitziende zweetdoordrongen, met bruinachtige vlekken versierde kousen op de zetel voor haar. Haja, want dat is uiteraard niet vies. Maar een zetel opwarmen met de lichaamswarmte van uw zitvlak, owee. Ze verdwijnt half in haar handtas en verschijnt na een tijdje opnieuw met een tube crème in de hand. In de weerspiegeling van het treinraam merk ik hoe ze zorgvuldig haar huid insmeert. (Ik merk het niet alleen, ik heb ruim de tijd om het te bestuderen want vijf minuten later is ze nog bezig.) Zo volgen ook de poeder -we zouden toch niet willen dat we er eind april nog niet bruin uitzien!-, de lipstick, de eyeliner en nog wat van dat uiterst noodzakelijk spul waarvan ik de naam zelfs niet wil weten.

Als finishing touch trekt ze haar trui uit. En haar T-shirt. (Want tja, in uw bh op een trein zitten en met uw blote huid tegen die zetels zitten waarop iedereen heeft gezeten, dat is niet vies. Dat is zelfs doodnormaal. Allé, wie heeft er nu nog niet in lingerie op een trein gestaan?) Uiteindelijk trekt ze een babyroze trui over haar hoofd en bindt haar haren samen in een lange blonde paardenstaart. Ze stopt haar namaakgouden oorringen in haar oren, schudt nog eens met haar achterste en waggelt hellend onder het gewicht van de handtas naar buiten, met haar lief achter haar aan.

Volgens mij is het idee van Barbie op een trein zoals deze ontstaan.

2 Reacties

Opgeslagen onder Cultuur, Gedachten, Varia